แต่กลับต้องตกใจ เมื่อเห็นเงาสะท้อนตัวเองบนกระจก
“พี่สิง!!!!”
“หืมมม ว่าไงครับ” ตอบกลับทั้งที่ยังง่วนอยู่กับผิวกายหอมๆ ตรงหน้า
“ดะ เดี๋ยวก่อน ปิดม่านก่อนนะ”
“ปิดทำไมล่ะ ก็พี่บอกแล้วว่าพี่อยากดูวิว” ยิ้มมุมปากแบบนี้ คนฟังรู้สึกใจไม่ดีเลยแหะ พี่มันต้องคิดอะไรร้ายๆ ในใจแน่
“อ๊ะ” เสียงอุทานแบบไม่ทันตั้งตัว เมื่อคนที่อยู่ด้านบนพลิกตัวไปอยู่ด้านล่าง และจับเอวคนด้านล่างให้ขึ้นมานอนทับตัวเองแทน
“วันนี้พี่เหนื่อยมากเลย คิด “ช่วย” พี่หน่อยนะคะ พี่อยากเห็นคิด พร้อมๆ กับดูวิวสวยๆ ไปด้วย” เสียงออดอ้อนในแบบที่อีกฝ่ายไม่เคยต่อต้านได้เลย
เมื่อคนด้านบนรู้ตัวว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร ก็ยันตัวลุกขึ้นนั่งคร่อมไว้ บั้นท้ายบดเบียดช่วงล่างของอีกฝ่ายอย่างยั่วเย้า
“อืมมม” คนที่นอนอยู่ด้านล่างถึงกับครางออกมาอย่างพอใจ
เสื้อคลุมอาบน้ำที่ร่นลงไปถึงไหล่ช่างดูเกะกะ แต่ไม่ต้องรอให้ถึงมือคนมอง คนที่ใส่อยู่ก็จัดการกับมันก่อน
มือขาวค่อยๆ ดึงเชือกที่ผูกไว้ให้คลายออก ตาก็จับจ้องมองคนด้านล่าง
สิงโตขบกรามอย่างอดทน นี่เจ้าตัวจะรู้มั้ยนะ ว่าตัวเองเซ็กซี่มากขนาดไหน แสงไฟหลากสีจากด้านนอกที่สาดส่องเข้ามาลงบนคนตัวขาว แล้วยังท่าทางที่ค่อยๆ ดึงเสื้อคลุมช้าๆ แบบนั้นอีก
มือแกร่งเอื้อมไปแตะปากบางสีสดกดน้ำหนักลงเบาๆ แล้วลากเรื่อยลงมาตามโครงหน้าสันกรามได้รูป งอข้อนิ้วไล้ผิวนุ่มเนียนผ่านลำคอระหง ลากต่ำลงช้าๆ เน้นย้ำเล้าโลมบางจุดเพื่อกระตุ้นเรียกเสียงครางจากคด้านบนที่ขยับอย่างเชื่องช้าอ้อยอิ่ง
“ไม่ต้องถอดหมดนะคะ ใส่ไว้แบบนี้เซ็กซี่ดี...พี่ชอบ”
“อ๊ะ..” ใบหน้าแต้มสียิ่งแดงชัดขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนที่นั่งทับอยู่ ความแกร่งที่ค่อยๆ ตื่นตัวจนขนาดใส่เสื้อผ้าอยู่ครบยังทำให้เขาสัมผัสได้ชัดขนาดนี้
“พี่..ถอดให้มั้ยคะ” มือที่วนเวียนกับผิวขาวเนียนลากมาเกาะเกี่ยวขอบบ็อกเซอร์ตัวโปรดที่สวมอยู่แล้วรั้งลงต่ำ ซึ่งเจ้าของก็เต็มใจขยับตัวเพื่อให้ผ้าชิ้นน้อยนั้นหลุดออกจากร่าง
“อืมม..” รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนเมื่อคนใต้ร่างครึมครางถูกใจ ยามที่เขาค่อยทิ้งน้ำหนักลงช้าๆ
ค่อยๆ ขยับตัวอีกครั้งถอยลงมา พร้อมๆ กับรั้งเอาทั้งกางเกงนอนขายาวและบ็อกเซอร์ของคนพี่ลงอย่างเชื่องช้าแล้วโยนทิ้งไว้ข้างๆ เตียง
“พี่...ผม..” เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตนเองไม่ได้เตรียมของใช้จำเป็นติดมาด้วยในทริปนี้ คนตัวขาวก็ชะงักไป
“อันนี้หรือเปล่า?” สิงโตยันตัวขึ้นนั่งแล้วหยิบกล่องเล็กๆออกจากกระเป๋าเสื้อนอนของตัวเองแล้วยิ้มบางๆ แต่แววตาที่จ้องมายังอีกคนราวกับจะกลืนกิน
“พี่..วางแผนมาเหรอ?”
“เขาเรียกว่ารอบคอบ... ใส่ให้พี่ได้มั้ยคะคนเก่ง?..”
“ได้สิ...แต่..ยังไม่ใช่ตอนนี้นะ” คริสผลักคนตรงหน้าให้นอนลงไปอีกครั้งขยับขึ้นนั่งทับ แกล้งกดน้ำหนักย้ำลงกลางตัวอย่างยั่วเย้าอีกครั้ง
“พี่บอกว่าเหนื่อย ให้ผมช่วยนี่นา งั้นก็นอนดูวิวไปเฉยๆนะ”
“ได้สิ...วิวตอนนี้กำลังดีเลย” ยิ้มมุมปากเลิกคิ้วล้อเลียนน้อง แล้วเอื้อมมือไปลูบไล้เอวบางเคล้นคลึงต้นขาเนียน ไล้เรื่อยปัดผ่านจุดอ่อนไหวจนคนด้านบนหลุดเสียงหวาน
“บอกให้ดูเฉยๆ” คริสแกล้งหน้างอแล้วจับมือทั้งสองข้างกดไว้เหนือศรีษะของเจ้าของ ดึงเอาเชือกจากเสื้อคลุมอาบน้ำที่แทบจะไม่ปิดร่างของตนเองออกมาแล้วมัดมือคู่นั้นเอาไว้
“ห้ามแกะนะ ไม่งั้นคิดไม่ทำให้” ปมเชือกมันไม่ได้แน่นหนาจนอีกคนสามารถดึงมือหลุดได้ทุกเมื่อ แต่เสียงขู่น่ารักๆ นั้นต่างหากที่ทำให้คนที่โดนมัดยอมนอนนิ่งๆ
“อื้อ..” คนตัวขาวครางประท้วงเบาๆ เมื่อคนใต้ร่างยอมอยู่นิ่งแค่มือแต่ช่วงล่างยังขยับให้เขาได้สัมผัสถึงความร้อนลุ่มกลางลำตัว
“คิดรู้ว่าพี่เตรียมอย่างอื่นมาด้วยแน่ๆ” ยิ้มยั่วแล้วล้วงหยิบเอาของอีกอย่างจากในกระเป๋าเสื้อของคนพี่ แล้วก็มีจริงๆ นั่นแหละ ปากสีสดกัดเม้มค่อยๆ เปิดฝาเจลหล่อลื่นแล้วบีบใส่มือช้าๆทิ้งสายตาไปหาคนที่นอนมองการกระทำยั่วยวนนั้น
ลมหายใจของคนใต้ร่างสะดุดลงเล็กน้อยเมื่อมือขาวๆ ของน้องเอื้อมไปทางด้านหลัง ปากบางกัดเม้มกันเสียงหลุดลอดออกมาเมื่อพยายามที่จะขยายช่องทางด้านหลังเพื่อเตรียมร่างกายให้พร้อม
“อื้อ...พะ...พี่..” เสียงเครือในลำคอขาดห้วง กับท่าทางที่เห็นอยู่ตรงหน้าทำเอาสิงโตอดที่จะเอื้อมมือที่ถูกมัดอยู่ไปยังร่างขาวที่ตอนนี้ถูกย้อมเป็นสีแดงระเรื่อ
“ยะ..อย่า...” เสียงห้ามแผ่วเบา แหบพร่าถึงไม่อยากหยุดก็ต้องยั้งมือเอาไว้
“ให้พี่ช่วยนะคะ”
“ม...ไม่..พี่เหนื่อยนิ..ห้าม” ปากพูดห้ามแต่ร่างเนียนขยับเบียดแนบชิดมือขาวยังขยับทำงานเชื่องช้าสลับเร็ว จนเจ้าตัวรู้สึกว่าถึงจุดที่พอจะรับไหว มืออีกข้างเอื้อมหยิบกล่องเล็กที่อยู่ข้างตัวมาเปิดออกหยิบซองด้านในขึ้นมากฉีกออกช้าๆ
“คิดรู้ว่าพี่ชอบให้ใช้ปากใส่ให้” ไม่ใช่แค่พูด แต่น้องน้อยทำอย่างที่พูดจริงๆ ความอดทนของสิงโตแทบจะหมดไปเมื่อปากบางๆ นั้นค่อยครอบลงมาเชื่องช้าบนความอุ่นร้อนที่สะท้อนอารมณ์ของเจ้าของ
“อืม...เก่งจังค่ะ”
คริสยิ้มกว้างเมื่อโดนชมในสิ่งที่ทำ แล้วค่อยๆ ขยับยันตัวขึ้นคร่อมร่างนั้นไว้อีกครั้ง ใช้มือจับความร้อนรุ่มไว้ แล้วค่อยๆ กดตัวลงครอบครองอย่างช้าๆ ขยับเบาๆ ให้ร่างกายได้ปรับเพื่อรับอีกคนเข้ามาภายใน
“อืมมมมม...อาาาาา..” เสียงเครือจากในลำคอของคนที่กัดฟันแน่นข่มอารมณ์ยั้งตัวเองไม่ให้สวนกลับใส่ความนุ่มที่อุ่นชื้นนั้น พรุ่งนี้มีงานถ้าหนักไปน้องจะไม่ไหวเอาได้
“ขยับสิคะคนเก่ง” สิ้นเสียงอ้อนคนข้างบนก็ค่อยเพิ่มแรงขยับ จากเชื่องช้าค่อยๆ เร็วขึ้นอย่างรู้ใจ สิงโตเบือนสายตามองไปยังหน้าต่างที่เปิดไว้เพื่อดูวิวภายนอก แต่บัดนี้ด้วยแสงไฟหลากสีจากตึกรายล้อม ทำให้กระจกบานนั้นกลับสะท้อนเงาของคนตัวขาวที่กำลังขยับโยกอยู่บนตัวเขาอย่างเร่าร้อน ยิ่งใกล้ถึงจุดสูงสุดของอารมณ์ร่างขาวยิ่งแดงเรื่อมากขึ้น เป็นภาพที่น่ามอง และเขาอยากมองภาพแบบนี้ไปอีกสักพัก
“อ๊ะ...” เมื่ออารมณ์หวามที่กำลังจะจะถูกเหวี่ยงสู่จุดสูงสุดถูกคนที่อยู่ข้างล่างฉุดรั้งไว้ คนตัวขาวได้แต่ส่งเสียงเครือประท้วงในลำคอ
“อย่ารีบสิ..พี่อยากอยู่ในตัวหนูแบบนี้ไปอีกสักพัก...นะคะคนดี” มือแกร่งที่โดมมัดไว้กอบกุมความลุ่มร้อนและปิดกั้นไม่ให้ร่างขาวได้ปลดปล่อย
“ฮื้อ..พะ..พี่..” เสียงวอนขอเครือแต่คนตรงหน้าก็ไม่ได้ใจอ่อน
“นะคะ...พี่ไม่อยากทำหลายรอบ พรุ่งนี้เรามีงานเดี๋ยวไม่ไหวนะคะ”
“อือ...ตะ..แต่หนูเหนื่อย..ให้หนูไปนะ” ตากลมฉ่ำน้ำเรื่อออดอ้อน
“อ๊ะ..” คนข้างล่างพลิกตัวกลับทั้งๆ ที่ตัวของทั้งคู่ยังเชื่อมกันอยู่
“งั้นหนู...นอนนะคะ พี่ทำเอง” รอยยิ้มร้ายๆ ก่อนจะขยับเชื่องช้าบดเบียดเย้ายั่ว เร่งจังหวะเพิ่มขึ้นให้อารมณ์แตะจุดสูงสุดแล้วผ่อนจังหวะลงช้าเนิบย้ำๆ ซ้ำๆ จนรับรู้ถึงแรงกระตุกตอดรัดจากภายในสิงโตก็คลายยิ้มแล้วเร่งจังหวะแรงขึ้น เร็วขึ้น เสียงเครือหวานที่หลุดรอดจากปากบางกับเสียงเนื้อเบียดกระทบกันเป็นจังหวะเร่งเร้า จนสุดท้ายของปลายทางที่อารมณ์ประทุออกแตกกระจายราวกับพลุไฟลูกใหญ่ เสียงครางฮือ ร่างกายที่กระตุกเกร็ง ความร้อนที่ราดรดฉีดพุ่งเข้าไปยังโพรงนุ่มหยุ่น ถ้าเพียงแต่ไม่มีปราการกั้นคงสัมผัสได้ถึงความระอุร้อนที่มากมายกว่านี้...
ร่างขาวที่อารมณ์พุ่งจนถึงจุดสูงสุด ย้อมไปด้วยสีมชมพูระเรื่อทั่วร่าง นอนหอบหายใจแรงงจากกิจกรรมอันเร่าร้อนเมื่อครู่ ทำให้คนด้านบนแทบไม่อยากถอนตัวออก ถึงจะคิดถึงมากขนาดไหน แต่ด้วยพรุ่งนี้มีงานแต่เช้า ไม่อยากเอาเปรียบน้องให้ต้องเหนื่อยไปมากกว่านี้ จำใจถอนตัวออกแล้วจัดการเอาอุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่ทิ้งไป ล้มตัวลงนอนข้างๆ ดึงคนตัวขาวมากอดแนบชิด ดอมดมความหอมของคนที่คิดถึงแทบขาดใจ
"อื้มมม...พี่สิง คิดยังไม่ได้ล้างตัวเลย" คนน้องร้องประท้วงเบาๆ ไม่อยากนอนทั้งที่ตัวเหนอะหนะแบบนี้
"เดี๋ยวพี่เช็ดตัวให้นะคะ" ตัดใจออกจากคนตัวหอม เข้าห้องน้ำเพื่อไปเอาผ้าเช็ดตัวมาเช็ดทำความสะอาดให้คนน่ารักที่เอาใจเขาเก่งเป็นที่สุด
หลังจากทำความสะอาดเรียบร้อย ก็กลับมานอนข้างๆ รั้งตัวคนตัวขาวเข้ามากอดอีกครั้ง
"ฝันดีนะคะ" จูบขมับคนที่ใกล้จะเข้าสู่ห้วงนิทราเต็มที
คนตัวขาวไม่ลืมที่จะหันกลับมาทั้งๆ ที่ตาแทบปิด บรรจงประทับริมฝีปากเบาๆ ลงบนริมฝีปากของอีกคน "กู้ดไนท์ครับ" แล้วหันกลับไปนอนภายใต้อ้อมกอดอันอบอุ่น
คุ้มแล้วที่ยอมเหนื่อย เร่งปั่นงานจนแทบไม่ได้พัก ได้ "กอด" ให้หายคิดถึง แถมน้องยังเอาใจในแบบที่นานๆ ทีถึงจะยอม
แค่นี้ก็มีแรงทำงาน มีแรงเรียนไปได้อีกหลายวัน
กอดกระชับคนตัวขาวเข้ามาแนบแน่น หลับตาลงพร้อมที่จะฝันดี
ชักจะชอบฮ่องกงมากขึ้นอีกแล้วสิ
ก็วิวสวยซะขนาดนี้
....
“พี่สิง!!!!”
“หืมมม ว่าไงครับ” ตอบกลับทั้งที่ยังง่วนอยู่กับผิวกายหอมๆ ตรงหน้า
“ดะ เดี๋ยวก่อน ปิดม่านก่อนนะ”
“ปิดทำไมล่ะ ก็พี่บอกแล้วว่าพี่อยากดูวิว” ยิ้มมุมปากแบบนี้ คนฟังรู้สึกใจไม่ดีเลยแหะ พี่มันต้องคิดอะไรร้ายๆ ในใจแน่
“อ๊ะ” เสียงอุทานแบบไม่ทันตั้งตัว เมื่อคนที่อยู่ด้านบนพลิกตัวไปอยู่ด้านล่าง และจับเอวคนด้านล่างให้ขึ้นมานอนทับตัวเองแทน
“วันนี้พี่เหนื่อยมากเลย คิด “ช่วย” พี่หน่อยนะคะ พี่อยากเห็นคิด พร้อมๆ กับดูวิวสวยๆ ไปด้วย” เสียงออดอ้อนในแบบที่อีกฝ่ายไม่เคยต่อต้านได้เลย
เมื่อคนด้านบนรู้ตัวว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร ก็ยันตัวลุกขึ้นนั่งคร่อมไว้ บั้นท้ายบดเบียดช่วงล่างของอีกฝ่ายอย่างยั่วเย้า
“อืมมม” คนที่นอนอยู่ด้านล่างถึงกับครางออกมาอย่างพอใจ
เสื้อคลุมอาบน้ำที่ร่นลงไปถึงไหล่ช่างดูเกะกะ แต่ไม่ต้องรอให้ถึงมือคนมอง คนที่ใส่อยู่ก็จัดการกับมันก่อน
มือขาวค่อยๆ ดึงเชือกที่ผูกไว้ให้คลายออก ตาก็จับจ้องมองคนด้านล่าง
สิงโตขบกรามอย่างอดทน นี่เจ้าตัวจะรู้มั้ยนะ ว่าตัวเองเซ็กซี่มากขนาดไหน แสงไฟหลากสีจากด้านนอกที่สาดส่องเข้ามาลงบนคนตัวขาว แล้วยังท่าทางที่ค่อยๆ ดึงเสื้อคลุมช้าๆ แบบนั้นอีก
มือแกร่งเอื้อมไปแตะปากบางสีสดกดน้ำหนักลงเบาๆ แล้วลากเรื่อยลงมาตามโครงหน้าสันกรามได้รูป งอข้อนิ้วไล้ผิวนุ่มเนียนผ่านลำคอระหง ลากต่ำลงช้าๆ เน้นย้ำเล้าโลมบางจุดเพื่อกระตุ้นเรียกเสียงครางจากคด้านบนที่ขยับอย่างเชื่องช้าอ้อยอิ่ง
“ไม่ต้องถอดหมดนะคะ ใส่ไว้แบบนี้เซ็กซี่ดี...พี่ชอบ”
“อ๊ะ..” ใบหน้าแต้มสียิ่งแดงชัดขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนที่นั่งทับอยู่ ความแกร่งที่ค่อยๆ ตื่นตัวจนขนาดใส่เสื้อผ้าอยู่ครบยังทำให้เขาสัมผัสได้ชัดขนาดนี้
“พี่..ถอดให้มั้ยคะ” มือที่วนเวียนกับผิวขาวเนียนลากมาเกาะเกี่ยวขอบบ็อกเซอร์ตัวโปรดที่สวมอยู่แล้วรั้งลงต่ำ ซึ่งเจ้าของก็เต็มใจขยับตัวเพื่อให้ผ้าชิ้นน้อยนั้นหลุดออกจากร่าง
“อืมม..” รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนเมื่อคนใต้ร่างครึมครางถูกใจ ยามที่เขาค่อยทิ้งน้ำหนักลงช้าๆ
ค่อยๆ ขยับตัวอีกครั้งถอยลงมา พร้อมๆ กับรั้งเอาทั้งกางเกงนอนขายาวและบ็อกเซอร์ของคนพี่ลงอย่างเชื่องช้าแล้วโยนทิ้งไว้ข้างๆ เตียง
“พี่...ผม..” เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตนเองไม่ได้เตรียมของใช้จำเป็นติดมาด้วยในทริปนี้ คนตัวขาวก็ชะงักไป
“อันนี้หรือเปล่า?” สิงโตยันตัวขึ้นนั่งแล้วหยิบกล่องเล็กๆออกจากกระเป๋าเสื้อนอนของตัวเองแล้วยิ้มบางๆ แต่แววตาที่จ้องมายังอีกคนราวกับจะกลืนกิน
“พี่..วางแผนมาเหรอ?”
“เขาเรียกว่ารอบคอบ... ใส่ให้พี่ได้มั้ยคะคนเก่ง?..”
“ได้สิ...แต่..ยังไม่ใช่ตอนนี้นะ” คริสผลักคนตรงหน้าให้นอนลงไปอีกครั้งขยับขึ้นนั่งทับ แกล้งกดน้ำหนักย้ำลงกลางตัวอย่างยั่วเย้าอีกครั้ง
“พี่บอกว่าเหนื่อย ให้ผมช่วยนี่นา งั้นก็นอนดูวิวไปเฉยๆนะ”
“ได้สิ...วิวตอนนี้กำลังดีเลย” ยิ้มมุมปากเลิกคิ้วล้อเลียนน้อง แล้วเอื้อมมือไปลูบไล้เอวบางเคล้นคลึงต้นขาเนียน ไล้เรื่อยปัดผ่านจุดอ่อนไหวจนคนด้านบนหลุดเสียงหวาน
“บอกให้ดูเฉยๆ” คริสแกล้งหน้างอแล้วจับมือทั้งสองข้างกดไว้เหนือศรีษะของเจ้าของ ดึงเอาเชือกจากเสื้อคลุมอาบน้ำที่แทบจะไม่ปิดร่างของตนเองออกมาแล้วมัดมือคู่นั้นเอาไว้
“ห้ามแกะนะ ไม่งั้นคิดไม่ทำให้” ปมเชือกมันไม่ได้แน่นหนาจนอีกคนสามารถดึงมือหลุดได้ทุกเมื่อ แต่เสียงขู่น่ารักๆ นั้นต่างหากที่ทำให้คนที่โดนมัดยอมนอนนิ่งๆ
“อื้อ..” คนตัวขาวครางประท้วงเบาๆ เมื่อคนใต้ร่างยอมอยู่นิ่งแค่มือแต่ช่วงล่างยังขยับให้เขาได้สัมผัสถึงความร้อนลุ่มกลางลำตัว
“คิดรู้ว่าพี่เตรียมอย่างอื่นมาด้วยแน่ๆ” ยิ้มยั่วแล้วล้วงหยิบเอาของอีกอย่างจากในกระเป๋าเสื้อของคนพี่ แล้วก็มีจริงๆ นั่นแหละ ปากสีสดกัดเม้มค่อยๆ เปิดฝาเจลหล่อลื่นแล้วบีบใส่มือช้าๆทิ้งสายตาไปหาคนที่นอนมองการกระทำยั่วยวนนั้น
ลมหายใจของคนใต้ร่างสะดุดลงเล็กน้อยเมื่อมือขาวๆ ของน้องเอื้อมไปทางด้านหลัง ปากบางกัดเม้มกันเสียงหลุดลอดออกมาเมื่อพยายามที่จะขยายช่องทางด้านหลังเพื่อเตรียมร่างกายให้พร้อม
“อื้อ...พะ...พี่..” เสียงเครือในลำคอขาดห้วง กับท่าทางที่เห็นอยู่ตรงหน้าทำเอาสิงโตอดที่จะเอื้อมมือที่ถูกมัดอยู่ไปยังร่างขาวที่ตอนนี้ถูกย้อมเป็นสีแดงระเรื่อ
“ยะ..อย่า...” เสียงห้ามแผ่วเบา แหบพร่าถึงไม่อยากหยุดก็ต้องยั้งมือเอาไว้
“ให้พี่ช่วยนะคะ”
“ม...ไม่..พี่เหนื่อยนิ..ห้าม” ปากพูดห้ามแต่ร่างเนียนขยับเบียดแนบชิดมือขาวยังขยับทำงานเชื่องช้าสลับเร็ว จนเจ้าตัวรู้สึกว่าถึงจุดที่พอจะรับไหว มืออีกข้างเอื้อมหยิบกล่องเล็กที่อยู่ข้างตัวมาเปิดออกหยิบซองด้านในขึ้นมากฉีกออกช้าๆ
“คิดรู้ว่าพี่ชอบให้ใช้ปากใส่ให้” ไม่ใช่แค่พูด แต่น้องน้อยทำอย่างที่พูดจริงๆ ความอดทนของสิงโตแทบจะหมดไปเมื่อปากบางๆ นั้นค่อยครอบลงมาเชื่องช้าบนความอุ่นร้อนที่สะท้อนอารมณ์ของเจ้าของ
“อืม...เก่งจังค่ะ”
คริสยิ้มกว้างเมื่อโดนชมในสิ่งที่ทำ แล้วค่อยๆ ขยับยันตัวขึ้นคร่อมร่างนั้นไว้อีกครั้ง ใช้มือจับความร้อนรุ่มไว้ แล้วค่อยๆ กดตัวลงครอบครองอย่างช้าๆ ขยับเบาๆ ให้ร่างกายได้ปรับเพื่อรับอีกคนเข้ามาภายใน
“อืมมมมม...อาาาาา..” เสียงเครือจากในลำคอของคนที่กัดฟันแน่นข่มอารมณ์ยั้งตัวเองไม่ให้สวนกลับใส่ความนุ่มที่อุ่นชื้นนั้น พรุ่งนี้มีงานถ้าหนักไปน้องจะไม่ไหวเอาได้
“ขยับสิคะคนเก่ง” สิ้นเสียงอ้อนคนข้างบนก็ค่อยเพิ่มแรงขยับ จากเชื่องช้าค่อยๆ เร็วขึ้นอย่างรู้ใจ สิงโตเบือนสายตามองไปยังหน้าต่างที่เปิดไว้เพื่อดูวิวภายนอก แต่บัดนี้ด้วยแสงไฟหลากสีจากตึกรายล้อม ทำให้กระจกบานนั้นกลับสะท้อนเงาของคนตัวขาวที่กำลังขยับโยกอยู่บนตัวเขาอย่างเร่าร้อน ยิ่งใกล้ถึงจุดสูงสุดของอารมณ์ร่างขาวยิ่งแดงเรื่อมากขึ้น เป็นภาพที่น่ามอง และเขาอยากมองภาพแบบนี้ไปอีกสักพัก
“อ๊ะ...” เมื่ออารมณ์หวามที่กำลังจะจะถูกเหวี่ยงสู่จุดสูงสุดถูกคนที่อยู่ข้างล่างฉุดรั้งไว้ คนตัวขาวได้แต่ส่งเสียงเครือประท้วงในลำคอ
“อย่ารีบสิ..พี่อยากอยู่ในตัวหนูแบบนี้ไปอีกสักพัก...นะคะคนดี” มือแกร่งที่โดมมัดไว้กอบกุมความลุ่มร้อนและปิดกั้นไม่ให้ร่างขาวได้ปลดปล่อย
“ฮื้อ..พะ..พี่..” เสียงวอนขอเครือแต่คนตรงหน้าก็ไม่ได้ใจอ่อน
“นะคะ...พี่ไม่อยากทำหลายรอบ พรุ่งนี้เรามีงานเดี๋ยวไม่ไหวนะคะ”
“อือ...ตะ..แต่หนูเหนื่อย..ให้หนูไปนะ” ตากลมฉ่ำน้ำเรื่อออดอ้อน
“อ๊ะ..” คนข้างล่างพลิกตัวกลับทั้งๆ ที่ตัวของทั้งคู่ยังเชื่อมกันอยู่
“งั้นหนู...นอนนะคะ พี่ทำเอง” รอยยิ้มร้ายๆ ก่อนจะขยับเชื่องช้าบดเบียดเย้ายั่ว เร่งจังหวะเพิ่มขึ้นให้อารมณ์แตะจุดสูงสุดแล้วผ่อนจังหวะลงช้าเนิบย้ำๆ ซ้ำๆ จนรับรู้ถึงแรงกระตุกตอดรัดจากภายในสิงโตก็คลายยิ้มแล้วเร่งจังหวะแรงขึ้น เร็วขึ้น เสียงเครือหวานที่หลุดรอดจากปากบางกับเสียงเนื้อเบียดกระทบกันเป็นจังหวะเร่งเร้า จนสุดท้ายของปลายทางที่อารมณ์ประทุออกแตกกระจายราวกับพลุไฟลูกใหญ่ เสียงครางฮือ ร่างกายที่กระตุกเกร็ง ความร้อนที่ราดรดฉีดพุ่งเข้าไปยังโพรงนุ่มหยุ่น ถ้าเพียงแต่ไม่มีปราการกั้นคงสัมผัสได้ถึงความระอุร้อนที่มากมายกว่านี้...
ร่างขาวที่อารมณ์พุ่งจนถึงจุดสูงสุด ย้อมไปด้วยสีมชมพูระเรื่อทั่วร่าง นอนหอบหายใจแรงงจากกิจกรรมอันเร่าร้อนเมื่อครู่ ทำให้คนด้านบนแทบไม่อยากถอนตัวออก ถึงจะคิดถึงมากขนาดไหน แต่ด้วยพรุ่งนี้มีงานแต่เช้า ไม่อยากเอาเปรียบน้องให้ต้องเหนื่อยไปมากกว่านี้ จำใจถอนตัวออกแล้วจัดการเอาอุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่ทิ้งไป ล้มตัวลงนอนข้างๆ ดึงคนตัวขาวมากอดแนบชิด ดอมดมความหอมของคนที่คิดถึงแทบขาดใจ
"อื้มมม...พี่สิง คิดยังไม่ได้ล้างตัวเลย" คนน้องร้องประท้วงเบาๆ ไม่อยากนอนทั้งที่ตัวเหนอะหนะแบบนี้
"เดี๋ยวพี่เช็ดตัวให้นะคะ" ตัดใจออกจากคนตัวหอม เข้าห้องน้ำเพื่อไปเอาผ้าเช็ดตัวมาเช็ดทำความสะอาดให้คนน่ารักที่เอาใจเขาเก่งเป็นที่สุด
หลังจากทำความสะอาดเรียบร้อย ก็กลับมานอนข้างๆ รั้งตัวคนตัวขาวเข้ามากอดอีกครั้ง
"ฝันดีนะคะ" จูบขมับคนที่ใกล้จะเข้าสู่ห้วงนิทราเต็มที
คนตัวขาวไม่ลืมที่จะหันกลับมาทั้งๆ ที่ตาแทบปิด บรรจงประทับริมฝีปากเบาๆ ลงบนริมฝีปากของอีกคน "กู้ดไนท์ครับ" แล้วหันกลับไปนอนภายใต้อ้อมกอดอันอบอุ่น
คุ้มแล้วที่ยอมเหนื่อย เร่งปั่นงานจนแทบไม่ได้พัก ได้ "กอด" ให้หายคิดถึง แถมน้องยังเอาใจในแบบที่นานๆ ทีถึงจะยอม
แค่นี้ก็มีแรงทำงาน มีแรงเรียนไปได้อีกหลายวัน
กอดกระชับคนตัวขาวเข้ามาแนบแน่น หลับตาลงพร้อมที่จะฝันดี
ชักจะชอบฮ่องกงมากขึ้นอีกแล้วสิ
ก็วิวสวยซะขนาดนี้
....
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น